<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Iranian Journal of Critical Care Nursing</title>
<title_fa>مجله پرستاری مراقبت ویژه</title_fa>
<short_title>IJCCN</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://www.inhc.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>18</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>agent2</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn></journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2008-3084</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi></journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1389</year>
	<month>4</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2010</year>
	<month>7</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>3</volume>
<number>2</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>ميزان بقا و پيامدهای ناشی از احيای قلبی- ريوی</title_fa>
	<title>Survival rate and outcomes of cardiopulmonary resuscitation</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;بازگرداندن اعمال حياتی قلب و ريه و تلاش برای برقراری گردش خون و تنفس از مهم­ترين اقدامات احياگران حرفه­ای حيات در مراکز درمانی است. هدف اين مطالعه، بررسی ميزان بقاء و پيامدهای ناشی از احيای قلبی- ريوی در بيمارستان­های آموزشی شهر تهران بود. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش­ها: &lt;/strong&gt;اين پژوهش مقطعی طولی، طی 5 ماه در سه بيمارستان منتخب آموزشی و دانشگاهی شهر تهران روی 250 بيمار تحت عمليات احيای قلبی- ريوی انجام شد. ابزار گردآوری داده­ها در اين مطالعه فرم استاندارد ثبت موارد احياء در بيمارستان &lt;i&gt;(اوتستئين)&lt;/i&gt;، شامل متغيرهای متعددی همچون سن، جنسيت، شيفت کاری، محل وقوع ايست قلبی، علت وقوع ايست قلبی، ريتم اوليه قلبی بيمار، پيامدهای کوتاه­مدت و بلندمدت احياء و غيره بود. از نرم‌افزار آماری SPSS 14 و آزمون­های آماری توصيفی و استنباطی (مجذور کای و رگرسيون لجستيک) برای تجزيه و تحليل داده­ها استفاده شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته­ها: &lt;/strong&gt;6/59% نمونه­های مطالعه مرد و ميانگين سنی کل نمونه­ها 10/21 ± 17/57 سال بود. 4/64% موارد عمليات احيای قلبی- ريوی ناموفق بود و منجر به مرگ بيماران شد. 4/28% موارد احياء به­طور کوتاه­مدت موفق بود. تنها 2/7% نمونه­های مورد مطالعه بقای طولاني­مدت پس از عمليات احياء داشتند و از بيمارستان مرخص شدند. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; نتيجه­گيری: &lt;/strong&gt;توجه بيشتر به زنجيره بقاء و علل موفقيت و عدم موفقيت احيای قلبی- ريوی و پرداختن به عوامل پيش­بيني­کننده موفقيت احيای قلبی- ريوی ضروری به­نظر مي­رسد . &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;Restoring the vital functions of heart and lung and the efforts to establish circulation and respiration are among the most important measures of professional resuscitators in health centers. The aim of this study was to investigate the rate of survival and the outcomes of cardio&lt;a name=&quot;OLE_LINK13&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK12&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK7&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK6&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK5&quot;&gt; pulmonary &lt;/a&gt;resuscitation in educational hospitals of Tehran. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;This cross-sectional longitudinal study was conducted during 5 months in 3 educational and university selected hospitals on 250 patients underwent cardiopulmonary resuscitation procedure. Data were collected with standard form of recording resuscitation cases in hospital &lt;i&gt;(Utstein)&lt;/i&gt; including various variables such as age, sex, working shift, location of arrest, cause of arrest, initial cardiac rhythm, short and long term resuscitation outcomes. Data were analyzed with SPSS 14 statistical software and descriptive and inferential statistical tests (Chi-square and logistic regression). &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;59.6% of participants were male and the average age of total sample was 57.17±21.10 years old. 64.4% of CPR attempt was unsuccessful and were led to patients’ death. 28.4% of cases were successful in Short-term. Only 7.2% of studied cases had long-term survival after resuscitation procedure and were discharged from hospital. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusion: &lt;/strong&gt;More attention to the chain of survival and causes of success and failure of &lt;a name=&quot;OLE_LINK15&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK14&quot;&gt;cardiopulmonary resuscitation &lt;/a&gt;and addressing the predictors of the success of cardiopulmonary resuscitation seem necessary. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: احيای قلبی- ريوی، زنجيره بقاء، پيامدهای کوتاه مدت احياء، پيامدهای بلندمدت احياء</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Cardiopulmonary Resuscitation (CPR), Chain of Survival, Short-Term Outcomes, Long-Term Outcomes</keyword>
	<start_page>1</start_page>
	<end_page>2</end_page>
	<web_url>http://www.inhc.ir/browse.php?a_code=A-10-120-2&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Salari A.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>امير</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سالاری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>salaritehran115@yahoo.com</email>
	<code>180031947532846004430</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Imam Khomeini Clinical &amp; Emergency Complex, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مجتمع درمانگاهی و اورژانس امام خمينی(ره)، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mohammadnejad E.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>اسمعيل</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محمدنژاد</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004431</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Imam Khomeini Clinical &amp; Emergency Complex, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مجتمع درمانگاهی و اورژانس امام خمينی(ره)، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Vanaki Z.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>زهره</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ونکی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004432</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ahmadi F.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فضل ا...</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>احمدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004433</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>تاثير آرام سازی فک بر شدت درد پانسمان سوختگی</title_fa>
	<title>Effect of jaw relaxation on pain intensity of burn dressing </title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;فراوانی سوختگی شديد و نتايج اين آسيب در قالب مرگ­ومير، ناخوشی و هزينه‏­های اجتماعی و اقتصادی بر جامعه، دليل موجهی برای توجه ويژه به قربانيان سوختگی توسط کارشناسان بهداشتی است. مطالعه حاضر با هدف تعيين تاثير آرام­‌سازی فک بر شدت درد پانسمان در بيماران مبتلا به سوختگی انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش­ها: &lt;/strong&gt;در اين مطالعه کارآزمايی بالينی تصادفی، 100 بيمار مراجعه­کننده به مرکز سوختگی شهيد مطهری تهران در دوره زمانی تير تا دی ماه 1388 از طريق نمونه‏­گيری آسان انتخاب شدند و با استفاده از روش کمينه­سازی، به­طور تصادفی در يکی از گروه‏­های آزمون يا کنترل قرار گرفتند. افراد گروه آزمون قبل از ورود به اتاق پانسمان روش آرام­‌سازی فک را به مدت 20 دقيقه تمرين کردند. داده­ها با استفاده از مقياس آنالوگ ديداری جمع­‌آوری و با استفاده از نرم­افزار SPSS 17 و آزمون تی مستقل تجزيه و تحليل شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته­ها: &lt;/strong&gt;ميانگين نمره شدت درد پانسمان سوختگی در گروه آزمون 97/24 ± 93/45 و در گروه کنترل 61/25 ± 05/48 بود. پس از مداخله، تفاوت معنی‌­داری بين شدت درد بعد از پانسمان دو گروه آزمون و کنترل مشاهده نشد (676/0= p ). &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه­گيری: &lt;/strong&gt;باتوجه به عدم تاثير آرام­‌سازی فک بر شدت درد پانسمان سوختگی، پيشنهاد می‌­شود مدت جلسات تمرين آرام­‌سازی افزايش و انجام آن در اتاق پانسمان ادامه يابد و تاثير اين روش به­طور هم­زمان بر درد زمينه­‌ای، نفوذی و روشی بيماران سوختگی بررسی و مقايسه شود. </abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;The frequency of severe burn and the results of this injury in the form of death, mortality, illness and social and economical costs on society is an acceptable justification for special attention to the burn victims by health experts. This study was conducted to investigate the effect of jaw relaxation on dressing pain intensity of burn patients. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;This study was a randomized clinical trial. One hundred patients referred to Shahid Motahari Burn Center in Tehran within July to December, 2009 were selected by convenience sampling and were randomly assigned to either experimental or control groups using minimization method. The experimental group practiced jaw relaxation technique for 20 minutes before entering dressing room. Data were collected using Visual Analogue Scale (VAS) and analyzed by SPSS 17 and independent t-test. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;The mean burn dressing’ pain intensity score in experimental group was 45.93±24.97 and in control group was 48.05±25.61.There were no significant difference between the pain intensity after dressing in both experimental and control groups (p=0.676). &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;Regarding to ineffectiveness of jaw relaxation on burn dressing’s pain intensity, it is suggested that further relaxation practice sessions be held and continued in the dressing room and also the effect of this technique on residual, penetrating and procedural pain of burn patients be examined and compared. </abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: آرام ‌سازی، شدت درد، سوختگی، پانسمان، کارآزمايی بالينی</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Relaxation, Pain Intensity, Burn, Dressing, Clinical Trial</keyword>
	<start_page>3</start_page>
	<end_page>4</end_page>
	<web_url>http://www.inhc.ir/browse.php?a_code=A-10-143-1&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Rafii F.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فروغ</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رفيعی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004434</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Center for Nursing Care Research, Faculty of Nursing &amp; Midwifery, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقيقات مراقبت های پرستاری، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی ايران، تهران، ايران </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mohammadi Fakhar F.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فهيمه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محمدی فخار</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>mohamadifahimeh@yahoo.com</email>
	<code>180031947532846004435</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Nursing &amp; Midwifery, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی ايران، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Jamshidi Orak R.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>روح انگيز</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>جمشيدی اورک</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004436</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Statistics &amp; Mathematics, Faculty of Management &amp; Medical Information, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه آمار و رياضی، دانشکده مديريت و اطلاع‌رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ايران، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Inanloo M.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهرنوش</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اينانلو</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004437</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Psychiatric Nursing Department, Faculty of Nursing &amp; Midwifery, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه روان‌پرستاری، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی ايران، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>صدمات سرسوزن/اجسام تيز آلوده به خون و مواجهه با ترشحات بيماران در دانشجويان فوريت های پزشکی</title_fa>
	<title>Blood contaminated needle stick/sharp objects injuries and exposure to patients’ body fluids in medical emergencies students</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;دانشجويان فوريت­های پزشکی در معرض خطر مواجهه شغلی با ويروس­های منتقله از طريق خون به­دنبال صدمات سرسوزن/اجسام تيز و مواجهه با ترشحات بيماران هستند. هدف از اين مقاله، تعيين فراوانی و خصوصيات صدمات ناشی از سرسوزن/اجسام برنده آلوده به خون و مواجهه با ترشحات بيماران در دانشجويان فوريت­های پزشکی بود. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش­ها: &lt;/strong&gt;اين مطالعه توصيفی- مقطعی در سال 1388 در دانشگاه علوم پزشکی اراک انجام شد. 52 دانشجوی فوريت­های پزشکی به­صورت سرشماری مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار جمع­آوری اطلاعات پرسش­نامه دوقسمتی محقق­ساخته بود. بخش اول در رابطه با مشخصات فردی و جمعيت­شناختی و بخش دوم در رابطه با فراوانی و علل صدمات ناشی از فرورفتن سرسوزن و اجسام تيز آلوده به خون و مواجهه با ترشحات بيماران و همچنين عملکرد دانشجويان در هنگام بروز اين صدمات بود. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته­ها: &lt;/strong&gt;7/32 و 46/13% دانشجويان، به­ترتيب سابقه حداقل يک­بار صدمه سرسوزن آلوده و مواجهه با ترشحات بيماران طی ترم منتهی به مطالعه را داشتند. تنها 17/41 و 66/16% دانشجويان به­ترتيب تمامی اين صدمات و مواجهات با ترشحات را گزارش کرده بودند. بيشترين اقدام منجر به اين صدمات گرفتن رگ بود. اولين اقدام انجام­شده در بيشتر دانشجويان به­دنبال بروز حادثه، شست­وشوی محل صدمه بود. &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه­گيری: &lt;/strong&gt;ميزان صدمات سرسوزن و مواجهه با ترشحات بيماران در دانشجويان فوريت­های پزشکی بالاست و عملکرد بعضی از آنان بعد از بروز صدمه مناسب نيست. بايد برنامه­‌های آموزشی بيشتری در خصوص پيشگيری از اين آسيب­ها و خطرات ناشی از آن و اقدامات بعد از آن برای دانشجويان فوريت­های پزشکی طرح­‌ريزی و اجرا شود. </abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK8&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK7&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK2&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK1&quot;&gt;Medical &lt;/a&gt;emergency students are subjected to the risk of occupational exposure to blood-borne viruses following &lt;a name=&quot;OLE_LINK4&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK3&quot;&gt;needle stick/sharp object injuries &lt;/a&gt;(NSIs/Sis) &lt;a name=&quot;OLE_LINK6&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK5&quot;&gt;and blood / body fluids exposures &lt;/a&gt;. The goal of this study was to determine the frequency and the features of contaminated NSIs/Sis and blood/body fluids exposures among emergency medical technicians students. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;This descriptive cross-sectional study was conducted in Arak University of Medical Sciences in 2009. 52 medical emergency students were participated in the study. Data collection tool was a bipartite researcher-made questionnaire. The first part was related to individual characteristics and demography and the second part was related to the frequency and causes of needle stick/sharp object injuries contaminated with blood and blood / body fluids exposures and the performance of students during injury incidence. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;32.7% and 13.46% of the subjects had experienced at least one contaminated NSI and blood / body fluids exposures in the last term, respectively. Only 41/17 % and 16/66 % of the students who had experienced NSIs and blood / body fluids reported all exposures, respectively. The most common procedure leading to these injuries was catheter insertion. The first measure taken by the most students following the injury was washing the injury location. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusion: &lt;/strong&gt;The amount of NSIs and blood/body fluids exposure is high among medical emergency students and also the performance of some of them after incidence is not appropriate. More education programs should be planned and performed for medical emergency students in order to increase their awareness about prevention from these injuries and their resulting hazards and the subsequent actions and measures. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: سرسوزن، اجسام تيز، ترشحات بيماران، تکنسين فوريت های پزشکی</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Intensive Care, Drug Error, Nurses, Drug Calculation Ability</keyword>
	<start_page>5</start_page>
	<end_page>6</end_page>
	<web_url>http://www.inhc.ir/browse.php?a_code=A-10-133-1&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Kouhestani H. R.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حميدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کوهستانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004440</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Nursing, School of Nursing &amp; Midwifery, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Baghcheghi N.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>نيره</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>باغچقی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>baghcheghinayereh@yahoo.com</email>
	<code>180031947532846004441</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Department of Nursing, School of Nursing &amp; Midwifery, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Rezayee K.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>کورش</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رضايی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004442</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Nursing, School of Nursing &amp; Midwifery, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>علل و مدت بستری بيماران و ميزان مرگ ومير در بخش های مراقبت ويژه در استان مرکزی                              </title_fa>
	<title>Causes and duration of hospitalization and mortality rate in intensive care units in Central province</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;از آنجا که در مورد علل مرگ­ومير و ارتباط مدت بستری با بروز عوارض اختلاف نظر وجود دارد، اين مطالعه با هدف بررسی اپيدميولوژی علل بستری، عوارض و مرگ­ومير بيماران بستری در بخش­های مراقبت ويژه بيمارستان­های استان مرکزی انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش‌­ها: &lt;/strong&gt;در اين مطالعه توصيفی- مقطعی، 981 بيمار که در سال 1387 در بخش­های مراقبت ويژه استان مرکزی بستری شده بودند وارد مطالعه شدند. وضعيت عصب­شناختی، تنفسی، هموديناميک، علايم حياتی و ضايعات فيزيکی بدن بيمار مورد بررسی قرار گرفت و به­طور دقيق در چک­ليست ثبت شد. در هنگام ترخيص از بخش يا فوت بيماران، بررسی پايانی از نظر علايم و نشانه­های بيماری انجام شد. داده‌­ها با نرم­افزار آماری SPSS 11 و آزمون­های رگرسيون لجستيک، نسبت شانس و مجذور کای تجزيه و تحليل شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته­‌ها: &lt;/strong&gt;شايع­ترين علت مرگ (1/28%) آريتمي­های قلبی، بيشترين علت بستری بيماران، تصادف (6/12%) و کُما (1/12%) بود. عارضه غالب در بين عوارض تنفسی در تمام بخش­های مراقبت ويژه، عفونت بود. ميانگين مدت بستری بيماران مورد مطالعه 7 روز بود. &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه­گيری: &lt;/strong&gt;تصادف و بيماري­های قلبی دو علت شايع بستری و مرگ در بخش­های مراقبت ويژه است. </abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;Since there are disagreements about the relationship between the duration of hospitalization and complications outbreak and the causes of mortality, this study was conducted to investigate the epidemiology of causes of hospitalization, complications and mortality of the hospitalized patients in the intensive care unit (ICU) of Central province’s hospitals. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;In this descriptive cross sectional study, 981 patients who were admitted in the Central provinces’ ICUs in 2008 were selected as the participants of the study. The patients’ neurologic, respiratory, hemodynamic conditions, vital signs and physical injuries were analyzed and recorded in the check list. At the time of patients’ release or death, the final analysis was done in terms of the symptoms and signs of the disease. Data were analyzed using SPSS 11 statistical software and logistic regression, probability ratio and chi square tests. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;The most common cause of death was a &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;cardiac arrhythmia (28 .1%). The most prevalent cause of hospitalization was accident (12.6%) and coma (12.1%). The dominant complication among the respiratory complications was infection in all ICUs. The average hospitalization duration of studied patients was 7 days. &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;strong&gt;Conclusions: &lt;/strong&gt;Accident and heart diseases were the most common causes of death in ICU. </abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: علت بستری، بخش مراقبت ويژه، مدت بستری، مرگ ومير</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Cause of Hospitalization, Intensive Care Unit, Duration of Hospitalization, Mortality</keyword>
	<start_page>7</start_page>
	<end_page>8</end_page>
	<web_url>http://www.inhc.ir/browse.php?a_code=A-10-162-1&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Zand S.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سليمان</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>زند</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>slmnzand@yahoo.com</email>
	<code>180031947532846004438</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Department of Nursing, Faculty of Nursing &amp; Midwifery, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه پرستاری، دانشکده پرستاری ومامايی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Rafiei M.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رفيعی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004439</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Health &amp; Medical Statistics, Faculty of Medicine, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>گروه بهداشت و آمار پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ايران </affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>مقايسه تاثير آوای قرآن با شرايط عادی، سکوت، موسيقی عربی و موسيقی ايرانی بر کفايت دياليز</title_fa>
	<title>Comparing the lilt voice of Koran with normal situation, silence, Arabic music and Iranian music on adequacy of dialysis </title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;بهبود کفايت دياليز مهم­ترين عامل کاهش عوارض و مرگ­و­مير بيماران دياليزی به­شمار مي­آيد. طبق تحقيقات مختلف، موسيقی بر فاکتورهای فيزيولوژيک تاثير دارد. اما تاکنون تحقيقی پيرامون تاثير موسيقی بر کفايت دياليز انجام نشده است. اين مطالعه با هدف مقايسه تاثير صوت قرآن با حالت عادی، سکوت، موسيقی عربی و موسيقی ايرانی بر ميزان کفايت دياليز طراحی و اجرا شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش­ها: &lt;/strong&gt;اين پژوهش کارآزمايی بالينی در کليه بيماران مرحله انتهايی نارسايی مزمن کليه، بستری در بخش همودياليز بيمارستان شهيد مطهری جهرم در سال 1387 انجام شد. 68 نفر به روش نمونه­گيری مبتنی بر هدف انتخاب شدند. برای جمع­آوری اطلاعات از پرسش­نامه سنجش دينداری &lt;i&gt;گلاک و استارک&lt;/i&gt; استفاده شد. مداخلات در 5 مرحله انجام گرفت. حالت عادی، ترتيل آيات 1 تا 83 سوره ياسين، موسيقی ايرانی (30 دقيقه)، موسيقی عربی (30 دقيقه) و سکوت. تمام متغيرهای تاثيرگذار بر کفايت دياليز در تمام جلسات مداخله يکسان­سازی شدند. کفايت دياليز به کمک فرمول kt/v محاسبه شد. داده­ها به­وسيله آزمون­های مجذور کای، تی مزدوج و آناليز واريانس تجزيه و تحليل شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته­ها: &lt;/strong&gt;ميانگين کفايت دياليز محاسبه­شده با فرمول kt/v 757/0 ± ­963/0، با فرمول URR 9/87 ± 6/51 و با فرمول PRU 121/0 ± 484/0 بود. آزمون آناليز واريانس اختلاف معني­داری بين کفايت دياليز 5 گروه نشان نداد (05/0&lt;p). بهترين کفايت دياليز مربوط به شرايط عادی بود. &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه­گيری: &lt;/strong&gt;هيچ­يک از حالات تاثيری بر بهبود کفايت دياليز ندارند؛ هر چند که کفايت محاسبه­شده با فرمول kt/v در شرايط استفاده از صوت قرآن، افزايش بهبود غيرمعني­داری را نشان مي­دهد </abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;Improving the adequacy of dialysis is the main factor for reducing complications and mortality in dialysis patients. According to different researches, music affects physiologic factors. But there is not any research that reveals the effect of music on dialysis adequacy. This study was conducted to compare the effect of the voice of the &lt;a name=&quot;OLE_LINK2&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK1&quot;&gt;Koran &lt;/a&gt;with normal sound, silent, Arabic and Iranian music on adequacy of dialysis. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;This clinical trial study was conducted by participation of all chronic renal failure final phase patients admitted in haemodialysis ward of Jahrom’s Motahari hospital in 2008. 68 patients were selected by purposive or goal-oriented method. Data were collected using &lt;i&gt;Glak &amp;amp; Stark&lt;/i&gt; religious measuring questionnaire. Interventions were done in 5 stages. Normal situation, lilt or rhythmic voice of Koran (Yasin: 1-83), Iranian music (30 minute), Arabic music (30 minute) and silent situation. All variables affecting adequacy of dialysis in all intervention sessions were homogenized. Dialysis adequacy was compute by &lt;a name=&quot;OLE_LINK4&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK3&quot;&gt;kt/v &lt;/a&gt;formula. Data were analyzed using Chi square, Paired T test and ANOVA test. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;Means of dialysis adequacy calculated by 0.963 ± 0.757 kt/v, 51.6 ± 87.9 URR and 0.484 ± 0.121 PRU formulas. No significant difference was observed in 5 groups by ANOVA test (p&gt;0.05). Normal situation had the best &lt;a name=&quot;OLE_LINK8&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK7&quot;&gt;dialysis adequacy &lt;/a&gt;. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusion: &lt;/strong&gt;No one of the situations had impact on dialysis adequacy although the calculated adequacy by kt/v formula in the Koran sound-using situation shows an improvement increase which is not significant. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: کفايت دياليز، آوای قرآن، همودياليز</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Adequacy of Dialysis, Koran Voice, Haemodialysis</keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>10</end_page>
	<web_url>http://www.inhc.ir/browse.php?a_code=A-10-104-6&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Hojjat M.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محسن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حجت</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>mohsenhojat@yahoo.com</email>
	<code>180031947532846004451</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Nursing &amp; Para-Medicine, Jahrom University of Medical Sciences, Jahrom, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری و پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Zahadatpour Z.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>زهرا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>زهادت پور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004452</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Nursing &amp; Para-Medicine, Jahrom University of Medical Sciences, Jahrom, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری و پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Nasr Esfahani M.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مائده</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نصر اصفهانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004453</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Nursing &amp; Para-Medicine, Jahrom University of Medical Sciences, Jahrom, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری و پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>ميزان توسل به دعا در بيماران همودياليزی استان گلستان</title_fa>
	<title>Resorting to pray rate in hemodialysis patients of Golestan province </title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;اعتقادات مذهبی عامل مهمی در حمايت روحی بيماران است. برای احساس راحتی بيشتر و کسب توان دوباره به­منظور حرکت به سوی تطابق بيشتر با بيماری، بايد به قدرت خدا تکيه نمود. اعمال مذهبی، دعا و نيايش نه­تنها بر حالات عاطفی بلکه بر کيفيات بدنی فرد تاثير مي­گذارد و گاهی در چند لحظه يا چند روز بيماری جسمی را بهبود مي­بخشد. اين مطالعه با هدف بررسی ميزان توسل به خدا در بيماران همودياليزی صورت گرفت. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش­ها: &lt;/strong&gt;در اين مطالعه توصيفی- مقطعی تک­گروهی و تک­مرحله­ای، 245 بيمار دياليزی مراجعه­کننده به مرکز همودياليز استان گلستان به روش مبتنی بر هدف انتخاب شدند. اطلاعات از طريق پرسش­نامه تناوب دعای &lt;i&gt;مراويگليا&lt;/i&gt; جمع­آوری شد. داده­ها با کمک نرم­افزار SPSS 16 و آمار توصيفی و آزمون فريدمن مورد تجزيه تحليل قرار گرفت. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته­ها: &lt;/strong&gt;ميزان توسل به دعا 8/9 ± 9/173 بود. 4/98% نمونه­ها به ميزان زياد از دعا استفاده مي­کردند. نمره تناوب دعا 6/6 ± 2/95، تجربه قبلی دعا 6/4 ± 9/46 و نگرش دعا 1/3 ± 8/31 بود. در بُعد تناوب دعا، 5/44% به­طور مداوم از خدا به خاطر نعمت­هايش تشکر مي­نمودند و 42% نيز به­طور مداوم از خداوند ياری مي­طلبيدند. در بُعد تجربه قبلی دعا، 88% در گذشته معتقد بودند که &quot;خدا گاهی بيماران را شفا مي­دهد&quot;. در بعد نگرش، 40% موافق بودند که خداوند مراقب آنهاست. بين ابعاد دعا ارتباط معني­داری مشاهده شد (01/0&gt;p). &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه­گيری: &lt;/strong&gt;ميزان توسل به دعا در بيماران همودياليزی در سطح بالايی قرار دارد. </abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;Religious beliefs are important factor in mental supporting of patients. In order to feel more comfort and gain a new power to move toward more accommodation with disease, one should rely on the power of God. Religious practices, prayer and benediction not only affect emotional states of individual but also his physical quality and sometimes within a few moments or a few days improve the physical illness. This study was conducted to evaluate the rate of resorting to God in hemodialysis patients. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;In this single-group single-phase descriptive cross-sectional study, 245 dialysis patients referred to the hemodialysis center of Golestan province were selected based on purposive or goal-oriented sampling method. Information was collected through prayer &lt;i&gt;Meraviglia&lt;/i&gt; frequency questionnaire. Data were analyzed using SPSS16 and Friedman test and descriptive statistics &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;The rate of resorting to prayer was 173.9 ± 9.8%. 98.4% of subjects used prayer in a high level. The score of &lt;a name=&quot;OLE_LINK8&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK7&quot;&gt;prayer frequency &lt;/a&gt;was 6.6 ± 95.2, previous experience pray was 64.9 ± 4.6 and the attitude of prayer was 31.8 ± 3.1. With respect to prayer frequency 44.5% of subjects constantly thanked God for his favor and 42% were also continuously demanded the help of Allah. Regarding previous prayer experience, 88% of patients in the past believed that “sometimes, God heals patients”. With regard to attitude, 40% of subjects agreed that God took care of them. Significant relationship between prays’ aspects was observed (p&lt;0.01). &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusion: &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;Resorting to prayer in hemodialysis patients is at a high level. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: توسل، دعا، بيماران همودياليزی</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Resort, Prayer, Hemodialysis Patients</keyword>
	<start_page>11</start_page>
	<end_page>12</end_page>
	<web_url>http://www.inhc.ir/browse.php?a_code=A-10-144-1&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Hojjati H.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حميد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حجتی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>h_hojjati1362@yahoo.com</email>
	<code>180031947532846004443</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Young Researchers Club, Aliabad Katool Branch, Islamic Azad University, Aliabad Katool, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>باشگاه پژوهشگران جوان، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Taher N</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>نورا...</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>طاهری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004444</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Abadan Faculty of Nursing &amp; Midwifery, Jondi Shapour University of Medical Sciences, Abadan, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری و مامايی آبادان، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، آبادان، ايران </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Akhondzade G.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>گلبهار</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>آخوندزاده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004445</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Paramedicine, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Heydari B.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>بهروز</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حيدری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004446</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Pharmacology, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Sharifnia S. H.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سيد حميد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شريف نيا</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004447</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Amol Faculty of Nursing &amp; Midwifery, Babol University of Medical Sciences, Amol, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری و مامايی آمل، دانشگاه علوم پزشکی بابل، آمل، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>تاثير دهان شويه کلرهگزيدين گلوکونات در پيشگيری از بروز پنومونی مرتبط با تهويه مصنوعی ديررس و اثر متقابل آن با شدت بيماری</title_fa>
	<title>Effect of Chlorhexidine gluconate oral rinse on preventing of late onset ventilator associated pneumonia and it’s interaction with severity of illness</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;کلونيزاسيون دستگاه تنفسی-گوارشی و آسپيراسيون ترشحات آلوده به دستگاه تنفسی تحتانی دو فرآيند مهم در بيماري­زايی عفونی مرتبط با تهويه مصنوعی هستند. هدف اين مطالعه، تعيين &lt;a name=&quot;OLE_LINK10&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK9&quot;&gt;تاثير دهان­شويه کلرهگزيدين گلوکونات 2/0% در پيشگيری از بروز پنومونی مرتبط با تهويه مصنوعی ديررس و اثر متقابل آن با شدت بيماری بود. &lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش­ها: &lt;/strong&gt;در اين کارآزمايی بالينی، 80 بيمار تازه بستري­شده در بخش مراقبت ويژه عمومی بيمارستان لقمان حکيم به روش نمونه­گيری در دسترس انتخاب شدند و به­صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. گروه مداخله دو بار در روز دهان­شويه کلرهگزيدين و گروه کنترل دوبار در روز دهانشويه با سرم نمکی دريافت کردند. پنومونی به­وسيله نسخه تعديل­شده معيار بالينی پنومونی تشخيص داده شد. از آزمون­های مجذور کای، دقيق فيشر و تی زوجی برای تجزيه و تحليل داده­ها استفاده شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته‌ها: &lt;/strong&gt;25/16% کل بيماران به پنومونی ديررس مبتلا شدند (به­ترتيب 5 و 25% در گروه‌های مداخله و کنترل). آزمون دقيق فيشر اختلاف معنی‌داری بين دو گروه از نظر ابتلا به پنومونی ديررس نشان داد (05/0&gt;p). ميانگين نمره شدت بيماری در گروه کلرهگزيدين 41/26 و در گروه سرم نمکی 95/23 بود که از نظر آماری اختلاف معني­داری داشتند (001/0&gt;p). بيماران با شدت بيماری بالاتر در گروه کلرهگزيدين به پنومونی مبتلا نشدند. &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه‌گيری: &lt;/strong&gt;پاکسازی انتخابی دستگاه گوارش با دهان­شويه دو بار در روز محلول کلرهگزيدين در پيشگيری از پنومونی تفاوتی با سرم نمکی ندارد، اما می‌تواند سبب کاهش بروز پنومونی ديررس شود و در بيماران با وضعيت جسمانی بدتر موثر است. </abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;The respiratory-digestive mechanism colonization and aspiration of contaminated secretions to the lower respiratory tract are two main processes in creating pneumonia associating with artificial ventilation. This study was conducted to determine the effect of chlorhexidine gluconate 0.2% oral rinse in preventing from pneumonia associated with &lt;a name=&quot;OLE_LINK2&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK1&quot;&gt;delayed artificial ventilation &lt;/a&gt;and its interactive effect with disease severity. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;In this clinical trial study, 80 patients newly admitted in the general intensive care unit (ICU) of Loqman-e-Hakim hospital were selected randomly and assigned in two groups. Patients of experimental and control groups received daily twice chlorhexidine oral rinse and normal saline oral rinse, respectively. Ventilator associated pneumonia was diagnosed by Modified Clinical Pulmonary Infection Score (MCPIS). &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;The overall incidence of late VAP was 16.25% (5 VS 25% in experimental and control groups, respectively). Fisher’s exact test showed a significant differences between two groups (p&lt;0.05). Average score of illness severity in chlorhexidine group was 26.41 while in normal saline group was 23.95 that implied a significant statistical difference (p&lt;0.001). Patients with higher severity of illness didn’t develop VAP in chlorhexidine group. &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;Selective decontamination or cleaning of digestive tract with chlorhexidine oral rinse twice a day does not differ from normal saline in prevention of ventilator associated pneumonia, but can reduce the late onset of ventilator associated pneumonia and is effective in patients with more severe condition. </abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: پنومونی مرتبط با تهويه مصنوعی ديررس، شدت بيماری، دهان شويه، کلرهگزيدين</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Ventilator Associated Pneumonia, Late Artificial Ventilation, Disease Severity, Oral Rinse, Chlorhexidine</keyword>
	<start_page>13</start_page>
	<end_page>14</end_page>
	<web_url>http://www.inhc.ir/browse.php?a_code=A-10-155-1&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ranjbar H.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>هادی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رنجبر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>hadiranjbar@kmu.ac.ir</email>
	<code>180031947532846004448</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Department of Medical-Surgical, Faculty of Nursing &amp; Midwifery, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Jafari S.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>صديقه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>جعفری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004449</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Medical-Surgical, Faculty of Nursing &amp; Midwifery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>گروه داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، تهران، ايران </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Kamrani F.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فرهاد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کامرانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004450</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Medical-Surgical, Faculty of Nursing &amp; Midwifery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>گروه داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، تهران، ايران </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Alavi Majd H.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حميد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>علوی مجد</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004451</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Statistics, Faculty of Para-Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه آمار، دانشکده پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Yaghmayee F.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فريده</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>يغمائی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004452</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Health, Faculty of Nursing &amp; Midwifery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه بهداشت، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Asgari A.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عسگری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004453</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Medicine, Faculty of Medicine, Artesh University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>توان خودمراقبتی براساس نظريه اورم در افراد مبتلا به بيماری عروق کرونر</title_fa>
	<title>Self-care ability based on Orem’s theory in individuals with coronary artery disease</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;طبق تعريف &lt;i&gt;اورم&lt;/i&gt;، مراقبت از خود، رفتارهای آموخته­شده­ای هستند که شخص برای حفظ يا ارتقای زندگی، سلامتی و خوب بودن و پيشگيری و درمان بيماری انجام مي­دهد. خودمراقبتی مي­تواند نقش بسيار موثری در اداره افراد مبتلا به بيماري­های مزمن از جمله بيماری عروق کرونر داشته باشد. اين مطالعه با هدف تعيين توان خودمراقبتی و ارتباط بين توان خودمراقبتی و برخی متغيرها در افراد مبتلا به بيماری عروق کرونر انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش­ها: &lt;/strong&gt;در اين مطالعه توصيفی- تحليلی، 307 فرد 40 ساله يا بالاتر مبتلا به بيماری عروق کرونر که در فاصله زمانی تير الی آبان سال 1388 به بيمارستان 502 ارتش در تهران مراجعه نمودند به روش مبتنی بر هدف انتخاب شدند. روش گردآوری داده­ها مصاحبه بود که با استفاده از ابزار &quot;تمرين توان مراقبت از خود&quot; و پرسش­نامه &quot;فاکتورهای وضعيتی پايه&quot; انجام شد. داده­ها با استفاده از نرم­افزار SPSS 14 و روش­های آماری توصيفی و آزمون­های آناليز واريانس يکطرفه و تی مستقل تجزيه و تحليل شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته­ها: &lt;/strong&gt;ميانگين توان خودمراقبتی واحدهای پژوهش 62/12 ± 13/59 بود. فاکتورهايی از قبيل جنسيت، سن، اشتغال، سطح تحصيلات و درآمد ارتباط معني­داری با توان خودمراقبتی نداشتند (05/0&lt;p) . &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه­گيری: &lt;/strong&gt;توان خودمراقبتی بيماران مبتلا به اختلالات عروق کرونر در سطح متوسط است و توان خودمراقبتی و سلامتی افراد متاثر از فاکتورهای وضعيتی پايه نيست. </abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;According to &lt;i&gt;Orem&lt;/i&gt;’s definition, self care involves those learned behaviors that individuals perform in order to preserve or promote their life, health, well being and prevention or treatment of their disease. Self care can play an effective role in the management of individuals with chronic diseases including coronary artery disease. The aim of this study was to determine the self-care ability and the relationship between self-care ability and some variables in individuals with coronary artery disease. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;In this analytical- descriptive study, 307 individuals, 40 or older with coronary artery disease, referred to the military 502 hospital of Tehran between July and November in 2009, were selected through a goal-oriented or purposive sampling method. The data was collected through an interview by using the “self-care ability practice” and a “basic conditioning factors “questionnaire. Data were analyzed using SPSS 14 software and descriptive statistical methods and one-way ANOVA. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;The self- care ability mean was 59.13 ±12.62 . Factors including sex, age, occupation, education and income level had not a significant relationship with self-care ability (p&gt;0.05). &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;Self-care ability of individuals with arterial coronary disorders is in moderate level and self-care ability and health are not affected by basic conditioning factors (socio demographic). </abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: بيماری عروق کرونر، پرستاری، نظريه اورم، توان خودمراقبتی</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Coronary Artery Disease, Nursing, Orem’s Theory, Self-Care Ability</keyword>
	<start_page>15</start_page>
	<end_page>16</end_page>
	<web_url>http://www.inhc.ir/browse.php?a_code=A-10-181-1&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mohammad Hassani M. R.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محمدحسنی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004454</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Cardiovascular Department, Faculty of Medicine, Tehran Medical Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>گروه قلب و عروق، دانشکده پزشکی، واحد پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ايران </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Farahani B.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>بهناز</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa> فراهانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004455</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Internal-Surgery Department, Faculty of Nursing &amp; Midwifery, Tehran Medical Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه داخلی- جراحی، دانشکده پرستاری و مامايی، واحد پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Zohour A. R.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عليرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ظهور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004456</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Statistics Department, Faculty of Nursing &amp; Midwifery, Tehran Medical Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه آمار، دانشکده پرستاری و مامايی، واحد پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Panahi Azar Sh.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>شهناز</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>پناهی آذر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>sh_panahiazar@yahoo.com</email>
	<code>180031947532846004457</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Internal-Surgery Department, Faculty of Nursing &amp; Midwifery, Tehran Medical Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه داخلی- جراحی، دانشکده پرستاری و مامايی، واحد پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>

