<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Iranian Journal of Critical Care Nursing</title>
<title_fa>مجله پرستاری مراقبت ویژه</title_fa>
<short_title>IJCCN</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://www.inhc.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>18</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>agent2</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn></journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2008-3084</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi></journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1388</year>
	<month>7</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2009</year>
	<month>10</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>2</volume>
<number>3</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>کفايت دياليز در بيماران مراجعه کننده به مرکز همودياليز آبادان</title_fa>
	<title>Dialysis adequacy in patients of Abadan hemodialysis center</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;با توجه به روشن نبودن وضعيت کيفيت دياليز در آبادان، اين پژوهش به­ منظور بررسی ميزان کفايت دياليز در بيماران مراجعه‌کننده به مرکز همودياليز شهرستان آبادان در سال 1386 انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش­ها: &lt;/strong&gt;اين پژوهش مطالعه ­ای توصيفی مقطعی است و جامعه مورد مطالعه، تمامی بيماران مراجعه­ کننده به مرکز همودياليز شهرستان آبادان در سال 1386 بودند که بيش از سه ماه از آغاز دياليز آنها مي­ گذشت. اطلاعات از طريق چک ­ليست گردآوری شد. به­ منظور تعيين کفايت دياليز از مقياس kt/v و URR و نيز برای بررسی وضعيت تغذيه­ ای از معيار PCR استفاده شد. در نهايت، داده­ ها با استفاده از نرم­ افزار SPSS 13 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته­ها: &lt;/strong&gt;ميانگين کلی kt/v برابر 0.21±0.9 و کمترين و بيشترين ميزان آن به­ ترتيب 0.2 و 1.27 بود . ميانگين کلی URR نيز 10±53 درصد و کمترين و بيشترين مقدار آن 14 و 70% بود. ميانگين کلی PCR برابر 0.18±0.79 و کمترين و بيشترين ميزان آن 0.35 و 1.26 بود. بين ميزان kt/v و URR با جنس، سن، ساعات دياليز در هفته و نوع صافی ارتباط معني­ داری مشاهده نشد. بين kt/v و PCR با استفاده از ضريب همبستگی پيرسون ارتباط آماری معنی ­داری به دست نيامد (0.14=p). &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; نتيجه­گيری: &lt;/strong&gt;با توجه به بی کفايتی دياليز در 97.8% بيماران، انجام تحقيقات وسيع­ تر به­ منظور شناخت علل آن ضروری به ­نظر مي­ رسد. همچنين، با توجه به اهميت اندازه ­گيری درست ميزان اوره برای سنجش کفايت دياليز توصيه مي­ شود که در ساير مراکز نيز از روش جديد به­ کار گرفته ­شده در اين مقاله استفاده شود. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;  &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;strong&gt;Aims:&lt;/strong&gt; According to ambiguous status of quality of dialysis in Abadan, this study was performed to evaluate the dialysis adequacy in Abadan hemodialysis center in 2007. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;strong&gt;Methods: &lt;/strong&gt;In this cross-sectional study, all ESRD patients who have referred to Abadan hemodialysis center in 2007 and had more than 3 months of dialysis history were evaluated. Data was collected by a questionnaire. Then kt/v and URR indices were calculated for hemodalysis adequacy and PCR for nutritional status. Data analyzed by SPSS 13 software. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;strong&gt;Results: &lt;/strong&gt;The mean of kt/v was 0.9± 0.21 with the minimum of0.2 and the maximum of 1.27. The mean of URR was 53±10% with the minimum of 14 and the maximum of 70%. In addition, the mean of PCR was 0.79±0.18 with the minimum of 0.35 and the maximum of 1.26. kt/v and URR had no significant relation with age, sex, hemodialysis session per week and filter type. There was no significant relation between kt/v and PCR by pearson correlation coefficient. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;According to hemodialysis inadequacy in 97.8% of patients, further evaluation is necessary to determine the causes. Also, according to the importance of correct measurement of dialysis urea level for assessing adequacy, using the new method of this article by other centers is recommended. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: نارسايی مرحله انتهايی کليه، همودياليز، کفايت دياليز</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: End Stage of Renal Disorder, Hemodialysis, Dialysis Adequacy</keyword>
	<start_page>87</start_page>
	<end_page>90</end_page>
	<web_url>http://www.inhc.ir/browse.php?a_code=A-10-106-2&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Raiesifar A.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>افسانه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رئيسی فر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>raissifar_56@yahoo.com</email>
	<code>180031947532846004332</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Nursing, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Torabpour M.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مسعود</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>تراب پور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004333</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>International Branch, Abadan University of Medical Sciences, Abadan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>واحد بين الملل، دانشگاه علوم پزشکی آبادان، آبادان، ايران </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mohsenizad P.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>پروين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محسنی زاد</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004334</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>International Branch, Abadan University of Medical Sciences, Abadan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>واحد بين الملل، دانشگاه علوم پزشکی آبادان، آبادان، ايران </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Sha'bani H.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شعبانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004335</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Hemodialysis, Abadan Hospital, Abadan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>بخش همودياليز، بيمارستان شهيد بهشتی، آبادان، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Tayyebi A.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>طيبی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004336</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Nursing, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Masoumi M.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>معصومه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>معصومی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004337</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Nursing, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>عوامل عدم تمکين بيماران مبتلا به نارسايی احتقانی قلب دچار بستری مکرر در بخش های ويژه قلب</title_fa>
	<title>Non-compliance factors of congestive heart failure patients readmitted in cardiac care units</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;يکی از مهم­ترين چالش­ها در کنترل بيماري­های قلبی، عدم تمکين اين بيماران و بستری شدن مکرر آنها در بخش­های مراقبت ويژه قلب است. مطالعه حاضر با هدف تبيين مفهوم تمکين و عوامل موثر بر عدم تمکين در بيماران مبتلا به نارسايی احتقانی قلب دچار بستری مکرر انجام شد. &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش­ها: &lt;/strong&gt;با رويکردی کيفی، 42 بيمار مبتلا به نارسايی احتقانی قلب دچار بستری مجدد طی 6 ماه (آبان­ماه 1386 لغايت فروردين­ماه 1387) مورد مصاحبه قرار گرفتند و داده­ها به­روش آناليز محتوی تجزيه و تحليل شد. جمع­آوری داده­ها با مصاحبه باز و يادداشت در عرصه در دو بيمارستان آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته­ها: &lt;/strong&gt;انجام هر اقدام غير­علمی برای ايجاد &quot;حس خوب بودن&quot;، به معنی تمکين مبتلايان به نارسايی احتقانی قلبی بود؛ به­نحوی که بيماران از آن به­عنوان متغير راهبردی حل مشکل اصلی خود يعنی &quot;چگونگی تامين راحتی در زندگی روزمره&quot; استفاده کردند. کدهای اوليه، 3 درون­مايه &quot;عوامل ممانعت­کننده مربوط به بيمار و خانواده&quot;، &quot;عوامل ممانعت­کننده مربوط به درمان و تيم درمان&quot; و &quot;عوامل ممانعت­کننده اقتصادی و اجتماعی&quot; را تبيين کردند که دلايل عدم تمکين در اين بيماران بودند. &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه­گيری: &lt;/strong&gt;با مطالعه کيفی، معنای تمکين و عوامل زمينه­ساز عدم تمکين به شکل کامل­تری نمايان مي­شود. قبل از ترخيص، بايد ابتدا معنای تمکين و عوامل موثر بر عدم تمکين بيماران مورد توجه قرار گيرد تا از بستری شدن مجدد آنها پيشگيری به­عمل آيد. </abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;Non-compliance of cardiac patients is one of the most challenges in controlling the cardiac diseases and readmission in cardiac care units. This study was accomplished to explore the compliance concept and effective factors on occurring non-compliance in readmitted patients with congestive heart failure (CHF). &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;Using qualitative research, 42 CHF patients with readmission during 6 months (November 2007 until April 2008) were interviewed in two educational hospitals of Tehran University of Medical Sciences. The data were analyzed based on content analysis method. &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;Doing any unscientific action for establishing &quot;well feeling&quot; is the meaning of compliance in patients whereby the patients applied it as a strategic variable for resolving their main concern &quot;running about providing comfort in daily living&quot;. Primary codes revealed three themes of &quot;preventive factors related to the patient and his/her family&quot;, &quot;preventive factors related to medicament and medical team&quot; and &quot;preventive factors related to socioeconomic problems as effective factors on occurring incompliance&quot; which were the main causes of non-compliance in CHF patients. &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;By applying qualitative research, the compliance meaning and the non-compliance predisposing factors extracts more completely. Exploring the meaning of compliance and effective factors on non-compliance in patients should be considered before discharging to prevent hospital readmissions. </abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: نارسايی احتقانی قلب، عدم تمکين، مطالعه کيفی</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Congestive Heart Failure, Non-Compliance, Qualitative Study</keyword>
	<start_page>91</start_page>
	<end_page>97</end_page>
	<web_url>http://www.inhc.ir/browse.php?a_code=A-10-119-1&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Hekmatpou D.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>داود</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حکمت پو</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004338</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Department of Nursing, Faculty of Nursing &amp; Midwifery, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>1گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mohammadi E.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>عيسی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محمدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>emohamadus@yahoo.com</email>
	<code>180031947532846004339</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Nursing, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ahmadi F.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فضل الله</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>احمدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004340</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Nursing, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربيت مدرس، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Arefi S. H.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سيد حسن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عارفی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004341</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Cardiovascular Diseases, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه بيماری‌های قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>آسيب پذيری سازمانی و مديريت بخش های بستری در مواجهه با بحران</title_fa>
	<title>Organizational vulnerability and management of clinical departments against crisis</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف&lt;/strong&gt;: ارزيابی آسيب­پذيری در بيمارستان شامل سه عنصر آسيب­پذيری ساختاری، آسيب­پذيری غيرساختاری و آسيب­پذيری مديريتی و سازمانی است. هدف از انجام اين پژوهش، ارزيابی آسيب­پذيری سازمان و مديريت يک بيمارستان منتخب در مواجهه با بحران بود. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش­ها: &lt;/strong&gt;اين مطالعه مقطعی- مشاهده­ای، در سال 1387 در بخش­های بستری يک بيمارستان منتخب نظامی شهر تهران انجام شد. گردآوری داده­ها از طريق پرسش­نامه در مقياس ليکرت به­صورت 5گزينه­ای انجام گرفت. برای آناليز داده­ها از نرم­افزار آماری SPSS 16 استفاده شد. &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته­ها: &lt;/strong&gt;بيشترين و کمترين ميزان آسيب­پذيری ساختاری به­ترتيب در بخش جراحی عمومی (76.5%) و اورژانس (52.22%) مشاهده شد. بالاترين ميزان آسيب­پذيری غيرساختاری در بخش­های داخلی و اتاق عمل (73.5%)و کمترين در بخش کودکان (36.44%) وجود داشت. بخش مراقبت­های ويژه بالاترين (80.27%) و بخش­های اتاق عمل و داخلی کمترين ميزان آسيب­پذيری (69.06%) را در عوامل مديريتی و سازمانی داشتند. &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه­گيری: &lt;/strong&gt;با توجه به بالا بودن ميزان آسيب­پذيری بيمارستان­ها در مقابله با بحران، لازم است مديران ارشد و سياست­گذاران مرتبط، تمهيداتی جدی درخصوص کاهش آسيب­پذيری اتخاذ نمايند. </abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;Vulnerability assessment of the hospital against crises has three areas structural, non-structural and organizational &amp;amp; management. &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;The aim of this study was to evaluate the management and organizational vulnerability of a selected hospital in the face of crisis. &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;This cross-sectional observational study was conducted in 2008 in a military hospital in Tehran. Data was collected by a self-constructed questionnaire using 5-scale Likert system. Data was analyzed by the SPSS 16 software using different statistical methods &lt;strong&gt;. &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;The maximum and minimum level of structural vulnerability was seen in general surgery ward (76.5%) and emergency department (52.22%), respectively. The maximum and minimum of non-structural vulnerability existed in internal and operation room wards (73.5%) and children ward (36.44%), respectively. In management and organizational factors, intensive care unit had the highest vulnerability (80.27%) and the operating room and internal wards the lowest (69.06%). &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;According to high vulnerability of the hospitals against crisis, it is necessarily required for senior managers to prepare plans improving the ability of the organization against crisis. </abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: ارزيابی، آسيب پذيری سازمان و مديريت، بحران، بيمارستان</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Assessment, Management & Organizational Vulnerability, Crisis, Hospital</keyword>
	<start_page>99</start_page>
	<end_page>103</end_page>
	<web_url>http://www.inhc.ir/browse.php?a_code=A-10-113-1&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Zaboli R.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>روح الله</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>زابلی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>rouhollah.zaboli@gmail.com</email>
	<code>180031947532846004345</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Department of Health &amp; Treatment Services Management, Faculty of Health, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه مديريت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Toufighi Sh.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>شهرام</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>توفيقی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004346</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Health &amp; Treatment Services Management, Faculty of Health, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه مديريت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Seyyedin S. H.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سيد حسام</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سيدين</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004347</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Health &amp; Treatment Services Management, Faculty of Medical Management &amp; Informing, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه مديريت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده مديريت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ايران، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Malmoon Z.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>زينب</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مالمون</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004348</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Health &amp; Treatment Services Management, Faculty of Medical Management &amp; Informing, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه مديريت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده مديريت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ايران، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Hosseini Shokuh S. M.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سيد مرتضی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حسينی شکوه</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004349</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Health &amp; Treatment Services Management, Faculty of Health, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه مديريت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>مقايسه اثر انتونکس و اکسيژن خالص بر شدت درد زايمان</title_fa>
	<title>Comparing the effect of entonox and pure oxygen on pain intensity of delivery </title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; اهداف: &lt;/strong&gt;طی سال­های اخير، در اکثر کشورهای توسعه­يافته با استفاده از آموزش و ساير مداخلات، سعی در افزايش به­کارگيری انتونکس استنشاقی شده است. در مطالعه حاضر، اثربخشی انتونکس و اکسيژن خالص بر شدت درد زايمان مورد مقايسه قرار گرفت. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش­ها: &lt;/strong&gt;در اين مطالعه تجربی، 60 زن باردار با حاملگی ترم در بيمارستان فاطمه­زهرا&lt;sup&gt;(س)&lt;/sup&gt; نجف­آباد به­صورت مبتنی بر هدف انتخاب و به­روش تخصيص تصادفی در دو گروه مورد و شاهد قرار داده شدند. گروه مورد انتونکس و گروه شاهد تنها اکسيژن استنشاق کردند. با استفاده از پرسش­نامه استاندارد درد &lt;i&gt;مک­گيل&lt;/i&gt;، شدت درد زايمان اندازه­گيری شد. هر دو گروه از نظر شدت درد و نوع زايمان مقايسه شدند. اطلاعات با استفاده از آزمون آماری مجذورکای تجزيه و تحليل شد و 0.05&gt;p معني­دار درنظر گرفته شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته­ها: &lt;/strong&gt;ميانگين شدت درد زايمان بعد از تجويز انتونکس در گروه مورد در مقايسه با گروه شاهد به­طور معني­داری کاهش داشت (0.001&gt;p). همچنين ميزان سزارين در گروه مورد در مقايسه با گروه شاهد کاهش يافت؛ ولی اين اختلاف معني­دار نبود (0.52=p). &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه­گيری: &lt;/strong&gt;استنشاق انتونکس در اکثريت زنان سبب کاهش موثر درد در حين زايمان مي­شود. </abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;During recent years, in most developed countries there have been many attempts to increase the application rate of entonox inhalation using education and other interfering methods. In this study, the effect of entonox and pure oxygen inhalation on pain intensity of delivery was compared. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;In this interventional study, 60 women with term pregnancy in Fatemeh Zahra Hospital of Najafabad were selected based on purposive method and were randomly divided into 2 equal case and control groups. The case group inhaled entonox and control group only inhaled pure oxygen. &lt;i&gt;Mcgill&lt;/i&gt; pain questionnaire was used to measure the intensity of the labor pain. Both groups were compared for labor pain and method of delivery. Statistical analysis was performed using chi-square and p&lt;0.05 was considered as significant. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;The mean of labor pain intensity was decreased significantly after using entonox compared with the control group (p&lt;0.001). Also, fewer patients in the case group required cesarean section compared with the control group but the difference was not significant (p=0.52). &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: اکسيد نيترو، نوع زايمان، شدت درد زايمان، انتونکس، اکسيژن</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Nitrous Oxide, Delivery Method, Pain Intensity of Delivery, Entonox, Oxygen</keyword>
	<start_page>105</start_page>
	<end_page>108</end_page>
	<web_url>http://www.inhc.ir/browse.php?a_code=A-10-114-1&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mardani Hamoole M.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مرجان</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مردانی حموله</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>mardanimarjan@gmail.com</email>
	<code>180031947532846004342</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Fatemeh Zahra Hospital, Najaf Abad, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>بيمارستان فاطمه الزهرا(س)، نجف آباد، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Heydari H.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>هايده</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حيدری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004343</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Nursing, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ايران </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Kiani A.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>اشرف</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کيانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004344</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Nursing &amp; Midwifery, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی ايران، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>عوامل فردی مرتبط با بستری مجدد بيماران مبتلا به نارسايی احتقانی قلب</title_fa>
	<title>Personal factors contributing to readmission of patients with congestive heart failure</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;a name=&quot;OLE_LINK5&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK4&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK3&quot;&gt; &lt;strong&gt;اهداف: &lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;حدود 5 ميليون نفر در ايالات متحده مبتلا به نارسايی احتقانی قلب هستند و هر ساله بيش از 1.5 ميليون مورد جديد تشخيص داده می‌شود . بستری مجدد در بيماران مبتلا به اين بيماری حدود 10 تا 50% طی 6-3 ماه بعد از ترخيص است. پژوهش حاضر به­منظور تعيين عوامل فردی مرتبط با بستری مجدد بيماران مبتلا به نارسايی احتقانی قلب (کلاس 2 و 3) در بخش داخلی قلب بيمارستان­های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی در سال 1387 انجام گرفت. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;strong&gt;روش­ها: &lt;/strong&gt;پژوهش حاضر از نوع توصيفی همبستگی است. 110 نفر از زنان و مردان مبتلا به نارسايی احتقانی قلبی به روش نمونه­گيری سهميه­ای مبتنی بر هدف از محيط پژوهش انتخاب شده و براساس سابقه بستری طی 6 ماه منتهی به تحقيق در دو گروه قرار گرفتند. اطلاعات، با استفاده از پرسش­نامه از خود بيمار و رجوع به پرونده­ها جمع­آوری شد. داده&lt;sub&gt;­&lt;/sub&gt;های پژوهش با استفاده از آزمون‌های آماری و نرم­افزار SPSS 15 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;strong&gt;يافته­ها: &lt;/strong&gt;61.8% نمونه­های پژوهش طی 6 ماه منتهی به تحقيق بستری مجدد داشتند و سه عامل سن، سطح تحصيلات و درآمد بر ميزان بستری مجدد اين بيماران تاثيرگذار بود. سن، رابطه مستقيم و سطح تحصيلات و درآمد رابطه غيرمستقيم با ميزان بستری مجدد اين بيماران داشتند. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;strong&gt;نتيجه­گيری: &lt;/strong&gt;عوامل فردی که برخی از آنها غيرقابل تعديل هستند، خطر بستری مجدد در بيماران مبتلا به نارسايی احتقانی قلبی را افزايش می ­ دهند. &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;a name=&quot;OLE_LINK14&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;a name=&quot;OLE_LINK13&quot;&gt; &lt;strong&gt;Aims: &lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;Nearly 5 million people in the United States have CHF, with more than 1.5 million new cases diagnosed each year. The readmission rate within 3-6 months after discharge in these patients is 10-50%. &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;This study conducted to determine the personal factors contributing to readmission of patients with congestive heart failure that admitted in heart internal wards of Shahid Beheshti University of Medical Sciences Hospitals in 2008. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;strong&gt;Methods: &lt;/strong&gt;This study is correlation descriptive and 110 male and female patients with congestive heart failure selected with quota purposive sampling method and were divided into two groups based on their admission background in last 6 months to study. Data was collected by a questionnaire from the patients and referring to their folders and was analyzed by statistical tests and SPSS 15 software. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;strong&gt;Results: &lt;/strong&gt;61.8% of patients were readmitted to the hospital during the last 6 months to study and age, literacy level and incoming level affected the readmission rate of patients. The relation of age was direct and literacy level and incoming level had indirect relation with readmission. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;strong&gt;Conclusion: &lt;/strong&gt;Some individual characteristics which are amenable to change, dramatically increases the risk for multiple hospital readmission in patients with CHF. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: نارسايی احتقانی قلب، بستری مجدد، همبستگی</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Congestive Heart Failure, Readmission, Correlation</keyword>
	<start_page>109</start_page>
	<end_page>112</end_page>
	<web_url>http://www.inhc.ir/browse.php?a_code=A-10-118-2&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Bathaei S. A.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سيد احمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بطحائی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>sabathaei@gmail.com</email>
	<code>180031947532846004350</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Dapertment of Internal Surgery, Faculty of Nursing &amp; Midwifery,</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ashktorab T.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>طاهره</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اشک تراب</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004351</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Dapertment of Internal Surgery, Faculty of Nursing &amp; Midwifery,</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Zohari Anbuhi S.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سيما</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>زهری انبوهی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004352</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Dapertment of Internal Surgery, Faculty of Nursing &amp; Midwifery,</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Alavi Majd H.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حميد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>علوی مجد</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004353</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Paramedicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ezati J.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ژاله</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عزتی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004354</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Dapertment of Internal Surgery, Faculty of Nursing &amp; Midwifery,</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>توانايی محاسبات دارويی پرستاران در بخش مراقبت ويژه</title_fa>
	<title>Nurses\' drug calculation ability in intensive care unit (ICU) </title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; ا &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;هد&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;ا&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;ف&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;: &lt;/strong&gt;ارايه شکل­های مختلف داروها، به­ويژه شکل محلول آنها که به­صورت ميلي­گرم، ميلي­اکي­والان يا غلظت/درصد مورد استفاده قرار مي­گيرند و معمولا توسط پرستاران به بيمار عرضه مي­شود مي­تواند منشا وقوع خطا باشد. مطالعه حاضر به­منظور بررسی خطای محاسبات داروهای محلول مورد مصرف در بخش مراقبت ويژه انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش­&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;ها: &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;در اين مطالعه توصيفی، جامعه مورد مطالعه را پرستاران شاغل در بخش­های مراقبت ويژه بيمارستان­های دانشگاه علوم پزشکی مازندران تشکيل دادند. 36 نفر به­طور تصادفی انتخاب شدند و به پرسش­نامه­ای حاوی اطلاعات دموگرافيک و پنج سئوال اختصاصی در مورد سه داروی اصلی مورد مصرف در موارد بحرانی به­روش حضوری پاسخ دادند. پاسخ­ها در سه سطح ضعيف، متوسط و خوب ارزيابی شدند. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته­ها &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;: &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;توانمندی اکثريت پرستاران مراقبت ويژه برای محاسبه ميزان داروها در حد متوسط است (55.5%). تفاوت قابل­ملاحظه­ای بين پرستاران زن و مرد برای محاسبه داروها وجود نداشت. &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه­گيری: &lt;/strong&gt;قدرت محاسبه پرستاران در ارتباط با داروهايی که واحدی غير از ميلی- يا ميکروگرم دارند ضعيف يا متوسط است و خطای زيادی در محاسبات اين داروها دارند. لذا پيشنهاد مي­شود آموزش­های لازم ضمن خدمت برای کليه پرستاران ويژه در حيطه محاسبات دارويی ارايه شده و در آموزش پرستاری به اين مساله توجه بيشتری شود. </abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims: &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;Serving multiform of drugs, specially those used in milligram, milliecivalan or concentration/percent, mostly by nurses could be a source of calculation error. This study performed to investigate nurses' calculation error related to drugs mostly used in ICU. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods: &lt;/strong&gt;In this descriptive study, 36 randomly selected ICU nurses of Mazandaran university of medical sciences' hospitals completed a questionnaire included demographic and 5 questions about the three main drugs used in critical conditions. The answers evaluated to three levels (low, moderate and good). &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results: &lt;/strong&gt;Most ICU nurses (55/5%) drug calculation ability was moderate. There were no significant difference between male and female nurses in drug calculation ability. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusion: &lt;/strong&gt;Nurses' drug calculation ability in non milli- or microgram unit drugs is low or moderate and they do lots of mistakes. So, it is suggested that all of ICU nurses should learn about drug calculation and attend in some related educational classes. &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: مراقبت ويژه، خطای دارويی، پرستاران، قدرت محاسبه دارويي‏</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Intensive Care, Drug error, Nurses, Drug Calculation Ability</keyword>
	<start_page>113</start_page>
	<end_page>115</end_page>
	<web_url>http://www.inhc.ir/browse.php?a_code=A-10-11-2&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Nasiri E.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ابراهيم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa> نصيری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>rezanf 2002@yahoo</email>
	<code>180031947532846004355</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Paramedicine, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran‎</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ايران‏</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Babatabar Darzi H.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسين</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>باباتبار درزی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004356</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Nursing, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mahmoodi Y.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>يوسف</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مرتضوی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>180031947532846004357</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Paramedicine Faculty, Mazandaran University of Medical Sciences, Babol, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، بابل، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>تاثير مديريت کيفيت فراگير در تعيين نيازهای آموزشی پرستاران بخش های ويژه</title_fa>
	<title>Effect of total quality management in determining the educational needs of critical wards nurses </title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; ا&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;هد&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;ا&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;ف:&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt; &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;اين پژوهش با هدف بررسی تاثير اجرای مدل مديريت کيفيت فراگير بر تعيين نيازهای آموزشی پرستاران بخش­های ويژه انجام شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; روش&lt;/strong&gt;­&lt;strong&gt;ها&lt;/strong&gt;: &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;اين پژوهش روی 80 نفر از پرسنل بخش­های ويژه بيمارستان حضرت رسول (ص) و فيروزگر که به طور تصادفی انتخاب شده بودند اجرا شد. آزمودني­ها در دو گروه آزمايش (پرستاران بيمارستان حضرت رسول) که مديريت کيفيت فراگير روی آنها اجرا شده بود و گواه (پرستاران بيمارستان فيروزگر) که هيچ­گونه آموزشی نديده بودند تقسيم شدند. پرسش­نامه­های مديريت کيفيت فراگير و نيازسنجی آمـوزشی به­عنوان پس­آزمون در هر دو گروه تکميل شد. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; يافته­ها: &lt;/strong&gt;نتايج حاصل از تعيين نيازهای آموزشی پرستاران گروه آزمايش به­طور معني­داری بالاتر بود. همچنين بين نيازهـای آمـوزشی و مولفه­های مديريت کيفيت فراگير در ارايه خدمات پرستاری تفاوت معني­داری وجود داشت. &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه­گيری:&lt;/strong&gt; مديريت کيفيت فراگير در تعيين نيازهای آموزشی پرستاران موثر است و مي­تواند نيازسنجی بهتر و مدون­تری را موجب شود. در بيمارستان­هايی که مديريت کيفيت فراگير اجرا مي­شود، پرستاران سعی مي­کنند که دانش خود را به­وسيله يادگيری روش­های نوين آموزشی ارتقا دهند و برای موفقيت هر چه بيشتر در مراقبت­های بهداشتی تلاش می‌کنند. </abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Aims. &lt;/strong&gt;This research aimed to evaluate the effect of total quality management (TQM) in determining the educational needs of criticalwards nurses. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Methods. &lt;/strong&gt;This study performed on 80 randomly selected criticalwards nurses of Hazrat-e-Rasool and Firoozgar hospital in Tehran. Participants devided into two groups A test group that TQM had been administrated to them (Hazrat-e-Rasool hospital) and a control group that had never been taught about TQM (Firoozgar hospital). Total quality management and educational need-assessment questionnaires filled in both groups as a posttest. &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Results. &lt;/strong&gt;Determination of educational needs of criticalwards nurses that TQM has applied in their hospital was significantly higher than those without TQM. There is a significant distinction between educational needs of nurses who have been concerned with TQM. There was a meaningful difference between TQM parameters in providing health care. &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion. &lt;/strong&gt;Hospitals with a TQM system have taken training into consideration by focusing on training and promoting staff awareness. </abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: پرستاران بخش های ويژه، نيازهای آموزشی، مديريت کيفيت فراگير</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Criticalwards Nurses, Total quality management, Training needs</keyword>
	<start_page>117</start_page>
	<end_page>120</end_page>
	<web_url>http://www.inhc.ir/browse.php?a_code=A-10-63-1&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Danial Z.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>زهرا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>دانيال</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>Danial_ejm2005@yahoo.com</email>
	<code>180031947532846004358</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Medical Society Basij, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>بسيج جامعه پزشکی، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>پژوهش مبتنی بر نشانگرهای زيستی در پرستاری</title_fa>
	<title>Biomarkers-based research in nursing</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>مروری</content_type_fa>
	<content_type>Review</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; مقدمه: &lt;/strong&gt;بسياری از تشخيص­های پرستاری، که قسمتی از فرآيند پرستاری هستند، با تغييرات نشانگرهای زيستی بدن مرتبط است. لذا، می‌بايست به­منظور شناخت، بررسی و برنامه­ريزی مداخلات پرستاری، مستندات علمی مبتنی بر پژوهش­های کمّی در حيطه نشانگرهای زيستی بدن نيز در برنامه آموزش پرستاری مد نظر قرار گيرد. لازمه اين نوع تحقيقات، تعامل و تشريک مساعی بين­رشته­ای متخصصان پرستاری و علوم پايه است. در اين مقاله مروری، با تبيين اهميت نقش پژوهش­های کمّی، برخی نشانگرهای زيستی نظير گازهای خون، حداکثر اکسي‍ژن مصرفی، سيتوکيناز و استرس اکسيداتيو برای تشخيص پرستاری معرفی شده است. &lt;/p&gt;&lt;strong&gt;نتيجه­گيری: &lt;/strong&gt;لازمه به­کارگيری برخی اقدامات مراقبت پرستاری، &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;تعامل &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;و &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;تشريک &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;مساعی &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;بين­رشته­ای &lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;متخصصان پرستاری و علوم­پايه در انجام تحقيقات بالينی با تمرکز بر نشانگرهای زيستی است. </abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Introduction: &lt;/strong&gt;Most of the nursing diagnoses which are the part of nursing process are related to biologic changes of body. Therefore, it is necessary to provide scientific quantitative research based documents in the fields of biology in the curriculum of nursing students. An interdisciplinary interaction and collaboration is needed for these kinds of researches between nursing and basic sciences scientists. The purpose of this review article is to describe the role and importance of quantitative research and introducing some of the biomarkers such as blood gases, VO&lt;sub&gt;2&lt;/sub&gt;max, cytokines and oxidative stress which may be useful in nursing diagnosis. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Conclusion: &lt;/strong&gt;To do some nursing cares, interdisciplinary interaction and collaboration between nursing and basic sciences scientists is needed to do nursing research which focused on biological markers . &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کليدواژه ها: نشانگرهای زيستی، پ‍ژوهش در پرستاری، سيتوکيناز، استرس اکسيداتيو</keyword_fa>
	<keyword>Keywords: Biomarkers, Nursing Research, Cytokines, Oxidative Stress</keyword>
	<start_page>121</start_page>
	<end_page>125</end_page>
	<web_url>http://www.inhc.ir/browse.php?a_code=A-10-8-2&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Najafi Mehri S.</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سهيل</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نجفی مهری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>soheilnjfm@yahoo.com</email>
	<code>180031947532846004359</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Faculty of Nursing, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقيه ا...(عج)، تهران، ايران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>

