اهداف. واکنش مناسب نسبت به حوادث غيرمترقبه نيازمند آمادگی امکانات و برنامه­ريزی مناسب است. در هر بيمارستان، توانمندي­ها و محدوديت­ها بايد شناسايی شوند تا با تقويت نقاط ضعف، آمادگی بيشتری برای مقابله با حوادث غيرمترقبه وجود داشته باشد. اين پژوهش با هدف تعيين ميزان توانمندي­ها و محدوديت­های بيمارستان­های آموزشی تامين­اجتماعی خرم­آباد در مديريت بحران انجام شد .

  روش ها. اين مطالعه به­صورت مقطعی- مشاهده­ای انجام شده است. جامعه­‌ی آماری پژوهش شامل روسا، مديران پرستاری و همچنين مسئولين کميته­های بحران بيمارستان­ها بود؛ اين افراد در مجموع 27 نفر بودند. گردآوری داده­ها از طريق پرسش­نامه و مشاهده­‌ی مستقيم اسناد و مدارک و تکميل چک ليست انجام گرفت. آناليز توصيفی با استفاده از فراوانی، درصد فراوانی، ميانگين و انحراف معيار با نرم­افزار SPSS 11.5 بيان شدند.

  يافته­ها. برنامه عملياتی مدونی در زمينه بحران وجود نداشت يا به طور صحيح اجرا نمي­شد و از بُعد غيرسازه­ای نيز مشکلات عمده ­ ای وجود داشت. از نظر سازه­ای، اکثر افراد جامعه­ی آماری (6/55%) معتقد بودند که بيمارستان در زمان بروز زلزله استحکام لازم را ندارد.

  نتيجه­گيری. ضرورت بازنگری در بنای بيمارستان­های موجود با رويکرد کاهش آسيب­پذيری سازه­ای، غيرسازه­ای و طراحی برنامه عملياتی مدون توصيه مي­شود تا تضمينی بر ادامه خدمات­رسانی در شرايط بحران باشد.