مقدمه: بسياری از تشخيص­های پرستاری، که قسمتی از فرآيند پرستاری هستند، با تغييرات نشانگرهای زيستی بدن مرتبط است. لذا، می‌بايست به­منظور شناخت، بررسی و برنامه­ريزی مداخلات پرستاری، مستندات علمی مبتنی بر پژوهش­های کمّی در حيطه نشانگرهای زيستی بدن نيز در برنامه آموزش پرستاری مد نظر قرار گيرد. لازمه اين نوع تحقيقات، تعامل و تشريک مساعی بين­رشته­ای متخصصان پرستاری و علوم پايه است. در اين مقاله مروری، با تبيين اهميت نقش پژوهش­های کمّی، برخی نشانگرهای زيستی نظير گازهای خون، حداکثر اکسي‍ژن مصرفی، سيتوکيناز و استرس اکسيداتيو برای تشخيص پرستاری معرفی شده است.