اهداف. افزايش هزينه‌های درمانی، دوری از خانواده و افزايش عفونت‌های بيمارستانی منجر شده تا روز به روز مراقبت در منزل و خودمراقبتی مورد استقبال قرار گيرد. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثير آموزش مراقبت از خود بر کيفيت زندگی بيماران مبتلا به انفارکتوس ميوکارد انجام شده است.

  روش‌ها. اين پژوهش، مطالعه کارآزمايی بالينی است. 64 بيمار (32 نفر گروه آزمون، 32 نفر گروه شاهد) که با تشخيص انفارکتوس ميوکارد در بخش مراقبت ويژه قلب بيمارستان پذيرش شده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. آموزش خودمراقبتی در گروه مداخله انجام شد. پرسش­نامه "کيفيت زندگی ناتينگهام" برای تعيين کيفيت زندگی قبل و بعد از برنامه آموزشی مورد استفاده قرار گرفت.

  يافته‌ها. آزمون‌ آماری تی مستقل (17/0 >P) نشان داد که نمره کل و نمره ابعاد کيفيت زندگی قبل از مداخله در دو گروه شاهد و مداخله اختلاف معنی‌داری ندارند، درحالي­که پس از آموزش، نمره کل و نمره ابعاد کيفيت زندگی در دو گروه، اختلاف معنی‌دار نشان مي­دهد (005/0

  نتيجه­گيری. کيفيت زندگی بيماران مبتلا به انفارکتوس ميوکارد می‌تواند با آموزش خودمراقبتی افزايش يابد.