اهداف: دوره‌های کارآموزی و کارورزی در شکل‌دهی مهارت­های اساسی و توانمندي­های حرفه‌ای دانشجويان پرستاری و مامايی نقش اساسی دارد. هرچه کارآموزی در بخش­های عادی مهم باشد، اهميت آن در بخش ويژه دو چندان است. هدف اين مطالعه، تبيين تجارب و نظرات دانشجويان، مربيان و سرپرستاران پيرامون کارآموزی در بخش ويژه بود.

  روش­ها: اين پژوهش کيفی از نوع تجزيه و تحليل درون­مايه­ای است که نه دانشجوی پرستاری، پنج مربی پرستاری، چهار سرپرستار بخش جراحی و يک سوپروايزر آموزشی، بر اساس نمونه­گيری مبنی بر هدف انتخاب و مصاحبه شدند. کليه مصاحبه­ها روی کاغذ پياده شدند و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.

  يافته­ها: با استفاده از تحليل دست­نوشته­ها، تعداد قابل­توجهی درون­مايه اوليه و پنج درون­مايه اصلی که هر يک چند درون­مايه فرعی داشتند، استخراج شد. درون­مايه­های اصلی شامل عوامل مربوط به حسن مديريت مربی، عوامل مربوط به تجربه و کفايت اطلاعات مربی، عوامل مربوط به نظارت مديران سطوح بالاتر به کارآموزي­ها، عوامل مربوط به کمبود تجربه و اطلاعات مربی و عوامل مربوط به مديريت مربی بودند. کليه درون­مايه­ها در دو طبقه قوی و ضعيف قرار گرفتند.

  نتيجه­گيری: با اينکه از مجموع نظرات چنين منعکس مي­شود که نقاط قوت بارزی در کارآموزی بخش­های ويژه وجود دارد، نقاط ضعفی هم وجود دارد که بيشتر آن با تدابير مديريتی قابل تصحيح است.