اهداف: در ميان بيماري­های ايجادشده بر اثر مسموميت با گاز خردل، بيماری برونشيوليت از همه شايع­تر است. اين مطالعه با هدف بررسی تاثير به­کارگيری مدل مراقبتی مشارکتی بر کيفيت زندگی مصدومين شيميايی مبتلا به برونشيوليت انجام شد.

  روش­ها: در مطالعه­ای نيمه­تجربی، 36 مصدوم شيميايی مبتلا به برونشيوليت به روش غيرتصادفی انتخاب و مدل مراقبتی مشارکتی روی آنها به مدت 3 ماه به شيوه ويزيت­های مشارکتی آموزشی و ويزيت­های پيگيری اجرا شد. کيفيت زندگی آنها با پرسش­نامه استاندارد SF-36 قبل و بعد از مداخله اندازه­گيری شد. از آزمون آماری T زوجی برای بررسی داده­ها استفاده شد.

  يافته­ها: ميانگين نمره کل کيفيت زندگی قبل و پس از مداخله از 7/29 به 3/34 افزايش يافت که تفاوت معني­داری بين نتايج دو مرحله مشاهده شد (001/0>p).

  نتيجه­گيری: اگرچه بيماری مصدومين شيميايی نظير ساير بيماري­های مزمن درمان قطعی ندارند، ولی با اجرای مدل­های مراقبتی نظير مدل مراقبتی مشارکتی، کيفيت زندگی مصدومين شيميايی مبتلا به برونشيوليت ارتقاء مي­يابد.