اهداف: از آنجا که در مورد علل مرگومير و ارتباط مدت بستری با بروز عوارض اختلاف نظر وجود دارد، اين مطالعه با هدف بررسی اپيدميولوژی علل بستری، عوارض و مرگومير بيماران بستری در بخشهای مراقبت ويژه بيمارستانهای استان مرکزی انجام شد.
روشها: در اين مطالعه توصيفی- مقطعی، 981 بيمار که در سال 1387 در بخشهای مراقبت ويژه استان مرکزی بستری شده بودند وارد مطالعه شدند. وضعيت عصبشناختی، تنفسی، هموديناميک، علايم حياتی و ضايعات فيزيکی بدن بيمار مورد بررسی قرار گرفت و بهطور دقيق در چکليست ثبت شد. در هنگام ترخيص از بخش يا فوت بيماران، بررسی پايانی از نظر علايم و نشانههای بيماری انجام شد. دادهها با نرمافزار آماری SPSS 11 و آزمونهای رگرسيون لجستيک، نسبت شانس و مجذور کای تجزيه و تحليل شد.
يافتهها: شايعترين علت مرگ (1/28%) آريتميهای قلبی، بيشترين علت بستری بيماران، تصادف (6/12%) و کُما (1/12%) بود. عارضه غالب در بين عوارض تنفسی در تمام بخشهای مراقبت ويژه، عفونت بود. ميانگين مدت بستری بيماران مورد مطالعه 7 روز بود.
نتيجهگيری: تصادف و بيماريهای قلبی دو علت شايع بستری و مرگ در بخشهای مراقبت ويژه است.