اهداف: فراوانی سوختگی شديد و نتايج اين آسيب در قالب مرگومير، ناخوشی و هزينههای اجتماعی و اقتصادی بر جامعه، دليل موجهی برای توجه ويژه به قربانيان سوختگی توسط کارشناسان بهداشتی است. مطالعه حاضر با هدف تعيين تاثير آرامسازی فک بر شدت درد پانسمان در بيماران مبتلا به سوختگی انجام شد.
روشها: در اين مطالعه کارآزمايی بالينی تصادفی، 100 بيمار مراجعهکننده به مرکز سوختگی شهيد مطهری تهران در دوره زمانی تير تا دی ماه 1388 از طريق نمونهگيری آسان انتخاب شدند و با استفاده از روش کمينهسازی، بهطور تصادفی در يکی از گروههای آزمون يا کنترل قرار گرفتند. افراد گروه آزمون قبل از ورود به اتاق پانسمان روش آرامسازی فک را به مدت 20 دقيقه تمرين کردند. دادهها با استفاده از مقياس آنالوگ ديداری جمعآوری و با استفاده از نرمافزار SPSS 17 و آزمون تی مستقل تجزيه و تحليل شد.
يافتهها: ميانگين نمره شدت درد پانسمان سوختگی در گروه آزمون 97/24 ± 93/45 و در گروه کنترل 61/25 ± 05/48 بود. پس از مداخله، تفاوت معنیداری بين شدت درد بعد از پانسمان دو گروه آزمون و کنترل مشاهده نشد (676/0= p ).
نتيجهگيری: باتوجه به عدم تاثير آرامسازی فک بر شدت درد پانسمان سوختگی، پيشنهاد میشود مدت جلسات تمرين آرامسازی افزايش و انجام آن در اتاق پانسمان ادامه يابد و تاثير اين روش بهطور همزمان بر درد زمينهای، نفوذی و روشی بيماران سوختگی بررسی و مقايسه شود.