اهداف: يکی از مشکلات مهم قلبی و عروقی اختلال ريتم قلب است و استفاده از پيس­ميکر در مراقبت از بيماران مبتلا به نارسايی قلبی طی دهه گذشته افزايش يافته است. درصورت ارايه آموزش نحوه مراقبت و پرستاری صحيح از اين بيماران، مي­توان از عوارض و نقص در عملکرد دستگاه پيشگيری نمود. اين مطالعه با هدف بررسی عملکرد پرستاران در زمينه مراقبت از پيس­ميکر موقت و دايمی انجام شد.

  روش­ها: اين پژوهش مطالعه توصيفی- مقطعی روی 93 پرستار شاغل در بخش­های قلب کرمان در سال 1386 انجام شد. ابزار گردآوری داده­ها پرسش‌نامه پژوهشگرساخته دارای 36 سئوال (شامل 15 سئوال در زمينه مراقبت در زمان بستری و عمل جراحی و 21 سئوال مربوط به مراقبت از پيس­ميکر بعد از ترخيص) بود که پس از سنجش روايی و پايايی مورد استفاده قرار گرفت. داده­­ها به­وسيله شاخص­های آمار توصيفی و آزمون­های تحليلی مجذور کای، مقايسه ميانگين و پيرسون با نرم­افزار SPSS 15 تحليل شد.

  يافته­ها: ميانگين نمره مراقبت پس از عمل 27/6 ± 30/23 و ميانگين نمره پرسش‌نامه مراقبت زمان ترخيص 30/14 ± 66/44 به­دست آمد. آزمون پيرسون بين امتياز مراقبت بعد از عمل و مراقبت حين ترخيص ارتباط معني­دار آماری نشان ­داد (0001/0= p ؛ 577/0= r ). بين گذراندن دوره­های بازآموزی قلب و افزايش نمره مراقبت ارتباط وجود نداشت.

  نتيجه­گيری: باتوجه به اطلاعات پايين پرستاران در آموزش به بيماران و وضعيت حساس بيماران دارای پيس­ميکر و لزوم دريافت آموزش­های دوره­ای، آموزش حين خدمت پرستاران و اضافه­نمودن مطالب درسی با محتوای عملکردی به دروس پرستاری توصيه مي­شود.