اهداف. اثرات فيزيولوژيک استرس هنگامی مفيد واقع ميشوند، که پاسخی جهت آمادهسازی بدن برای "جنگ و گريز" رخ دهد، اما درصورتيکه اين اثرات طولانی شوند ممکن است مضر گردند. يکی از مکانيزمهايی که استرس را به بيماری ارتباط ميدهد، برانگيختگی سيستم عصبی سمپاتيک ( SNS ) است که طی پاسخ استرس رخ ميدهد. پاسخ استرس از طريق سيستم عصبی سمپاتيک فرد را از لحاظ فيزيولوژيک جهت مقابله با عامل استرسزا آماده مينمايد. مشکلات زمانی آغاز ميشوند که فرد قادر نباشد از عامل استرسزا رهايی يابد. در اين مطالعه، واکنش استرسی طی دورهی فوليکولی چرخهی قاعدگی، در زنان دارای تناسب هوازی (20= n ) و فاقد تناسب هوازی (18= n ) مورد ارزيابی قرار گرفته است.
روشها. پرسشنامه مربوطه توسط داوطلبين کامل شد و قبل و بعد از تست استرس ذهنی "تشخيص کلمات رنگی"، آناليز سطح کاتِکولآمين در نمونههای ادرار آنها صورت گرفت. ميزان فشار خون و تعداد ضربان قلب طی آزمون استرس ذهنی ارزيابی شدند.
يافتهها. ميزان ضربان قلب دو گروه داوطلبين با يکديگر متفاوت بود اما واکنش استرسی يا حالت اضطراب در اين دو گروه با هم تفاوت چشمگيری نداشت.
نتيجهگيری. يافتهها حاکی از آن است که تناسب هوازی، پاسخ استرس را در زنان قبل از يائسگی کاهش نميدهد.