اهداف­: از آنجايي­که هدف نهايی پرستاری حرفه­ای، ارايه مراقبت­های باکيفيت به بيماران در تمام حيطه­ها (زيستی، روانی و اجتماعی)­ است، مدرسان پرستاری بايد روش­های تدريسی را به­کار بگيرند که از يادگيری سطحی دانشجويان جلوگيری کرده و باعث ارتقای يادگيری معني­دار و سطح بالا در آنها شود. اين مطالعه با هدف مقايسه تاثير دو روش آموزشی مبتنی بر سخنرانی و نقشه مفهومی بر سطوح يادگيری شناختی دانشجويان پرستاری انجام شد.

  روش­ها: در مطالعه­ای نيمه­تجربی با روش پيش­آزمون- پس­آزمون، 66 دانشجوی ترم پنجم پرستاری در کلاس درس قلب و عروق با روش سرشماری انتخاب شده و به­صورت تصادفی به دو گروه شاهد و مورد تقسيم شدند. پس از اجرای پيش­آزمون، دانشجويان گروه­های شاهد و مورد به­مدت 8 جلسه طی 2 ماه به­ترتيب تحت آموزش با روش سخنرانی و نقشه مفهومی قرار گرفتند. سپس پس­آزمون اجرا شد و 4 هفته بعد از اجرای پس­آزمون، يادداری گرفته شد. برای جمع­آوری داده­ها از آزمون پيشرفت تحصيلی محقق­ساخته متشکل از دو قسمت استفاده شد. برای تجزيه و تحليل داده­ها از آزمون آماری آناليز واريانس با اندازه­گيری مکرر و نرم­افزار SPSS 15 استفاده شد.

  يافته­ها: روند تغيير نمرات کل (سطح دانش و يادگيری) در هر دو روش از نظر آماری معني­دار بود (01/0>p). روند تغيير نمرات سطح دانش بين دو گروه معني­دار نبود. ولی روند تغيير نمرات سطح يادگيری معني­دار در گروه مورد از نظر آماری معني­دار بود (005/0>p).