مقدمه : عدم تسکين درد پس از عمل در بيماران، بخصوص در بيمارانی که تحت عمل جراحی پيوند عروق کرونر قرار گرفته اند باعث مرگ و مير و عوارض ناشی از آن می شود. از اين رو شناخت موانع بکارگيری روش­های تسکين درد حايز اهميت است. هدف اين پژوهش "بررسی ديدگاه پرستاران در مورد موانع بکارگيری روش­های تسکين درد" بود.

  روش: اين مطالعه توصيفی، با شرکت 211 نمونه به روش سرشماری در بيمارستان­های شهرکرمان در سال 1387 انجام شد، ابزارگرداوری داده­ها پرسش­نامه محقق ساخته بود که در دو بخش (ويژگي­های فردی، و 31 سؤال مربوط به موانع در چهار حيطه بيمار، پرستار، سازمان و پزشک) تنظيم شد. برای تجزيه و­ تحليل داده­ها از آزمون­های آماری ناپارامتريک (من ويتنی وکروسکال واليس) استفاده شد.

  يافته­ها : از نظر پرسنل پرستاری بيشتر موانع ذکر شده درحيطه بيمار، مانع تلقی نمي­شدند . در بين موانع مربوط به پرستار، مؤثرترين مانع دانش ناکافی پرستار درمورد روش­های تسکين درد غير دارويی (7/91 درصد) بود. مؤثرترين مانع در حيطه سازمانی، مقررات سخت در زمينه استفاده از داروهای مخدر بود (2/52 درصد) و در حيطه پزشک، عدم تمايل پزشک به استفاده از روش­های تسکين درد، بيشترين مانع (9/65 درصد) عنوان شد.

  نتيجه ­ گيری : شناخت موانع بکارگيری روش­های تسکين درد به غلبه بر اين موانع کمک نموده و از سويی ضروری است که در مورد مقررات سختِ استفاده از داروهای مخدر تجديد نظر شود.