اهداف : کنترل درد توسط تيم درمانی وابسته به برآورد صحيح آنان از درد است. درد تجربه­ای شخصی است و تجربه قبلی فرد از آن بر اعتبار گزارش فرد از درد تاثير مي­گذارد. اين مطالعه با هدف مقايسه برآورد بيماران با پرستاران ترياژ بخش اورژانس از درد طراحی و اجرا شد.

  روش­ها: اين مطالعه توصيفی- تحليلی روی بيماران مراجعه­کننده به بخش اورژانس مرکز آموزشی و درمانی 5 آذر گرگان و 16 پرستار ترياژ بخش اورژانس، در سال 1386 انجام شد. 100 نمونه به­روش مبتنی بر هدف وارد پژوهش شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسش­نامه اطلاعات جمعيت­شناختی و "مقياس سنجش عددی درد" بود. ابتدا پرستار ترياژ در بدو ورود شدت درد بيمار را ثبت نمود. بيمار نيز شدت درد خود را با استفاده از مقياس NRS تحت نظارت کمک­پژوهشگر بيان و ثبت نمود. داده­ها با استفاده از آزمون­های آماری ويلکاکسون و ضريب همبستگی اسپيرمن در نرم‌افزار SPSS 16 تجزيه و تحليل شد.

  يافته­ها: حداقل نمره شدت درد ثبت شده توسط بيماران 5 بود؛ 90% بيماران برآورد شديد از درد خود داشتند. هرچه برآورد بيماران از درد افزايش يافت، پرستاران شدت درد را کمتر گزارش کردند و بالعکس، وقتی بيمار شدت درد را کمتر برآورد کرد، پرستاران شدت درد را بيشتر برآورد کردند. ميانگين نمره شدت درد ثبت­شده توسط پرستاران (1/2±60/7) کمتر از شدت درد ثبت­شده توسط بيماران (26/1±13/9) و اين اختلاف از نظر آماری معني­دار بود (001/0=p).