اهداف: طی سال­های اخير، در اکثر کشورهای توسعه­يافته با استفاده از آموزش و ساير مداخلات، سعی در افزايش به­کارگيری انتونکس استنشاقی شده است. در مطالعه حاضر، اثربخشی انتونکس و اکسيژن خالص بر شدت درد زايمان مورد مقايسه قرار گرفت.

  روش­ها: در اين مطالعه تجربی، 60 زن باردار با حاملگی ترم در بيمارستان فاطمه­زهرا^(س) نجف­آباد به­صورت مبتنی بر هدف انتخاب و به­روش تخصيص تصادفی در دو گروه مورد و شاهد قرار داده شدند. گروه مورد انتونکس و گروه شاهد تنها اکسيژن استنشاق کردند. با استفاده از پرسش­نامه استاندارد درد مک­گيل، شدت درد زايمان اندازه­گيری شد. هر دو گروه از نظر شدت درد و نوع زايمان مقايسه شدند. اطلاعات با استفاده از آزمون آماری مجذورکای تجزيه و تحليل شد و 0.05>p معني­دار درنظر گرفته شد.

  يافته­ها: ميانگين شدت درد زايمان بعد از تجويز انتونکس در گروه مورد در مقايسه با گروه شاهد به­طور معني­داری کاهش داشت (0.001>p). همچنين ميزان سزارين در گروه مورد در مقايسه با گروه شاهد کاهش يافت؛ ولی اين اختلاف معني­دار نبود (0.52=p).