اهداف: کيفيت زندگی از فاکتورهای پيشگويي­کننده مرگ در بيماران مبتلا به مرحله انتهايی نارسايی کليه است و مهم‌ترين مقياس برای بيان نتايج و عواقب سلامتی در اين بيماران محسوب مي­شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی کيفيت زندگی در بيماران پيوند کليه در تهران انجام شد .

  روش­ها: اين پژوهش، مطالعه‌ای توصيفی- تحليلی است که روی 220 بيمار پيوند کليه مراجعه­کننده به کلينيک پيوند و نفرولوژی دو بيمارستان منتخب شهر تهران در سال 1388 انجام شد. ابزار گردآوری داده شامل پرسش‌نامه‌های اطلاعات فردی و کيفيت زندگی ويژه بيماران پيوند کليه (KTQ-25) بود. پايايی ابزار با استفاده از روش آلفای کرونباخ 93/0 تعيين و پرسش‌نامه­ها توسط بيماران تکميل شد. داده‌ها با استفاده از نرم­افزار SPSS 16 و روش­های آمار توصيفی و تحليلی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.

  يافته­ها: ميانگين کيفيت زندگی 27/1 ± 9/4 به­دست آمد و بيشترين نمره کيفيت زندگی مربوط به بُعد ظاهر و کمترين نمره مربوط به بُعد ترس بود. بين ميزان کيفيت زندگی بر حسب جنس (001/0>p) ، نوع بيماری زمينه­ای (02/0= p ) ، نوع شغل (002/0= p ) و ميزان رضايت‌مندی از وضعيت اقتصادی (02/0= p ) تفاوت معني­داری مشاهده شد.