مقدمه: با وجود پيشرفت­های زياد در درمان بيماري­های قلبی، به­خصوص انفارکتوس، همچنان تعداد زيادی از بيماران مبتلا به حملات قلبی، به بيماری نارسايی مزمن قلب مبتلا مي­شوند و تا زمان مرگ با اين بيماری دست­وپنجه نرم مي­کنند. روش­های درمانی متعددی از جمله دارودرمانی، پيوند قلب و تجهيزات درون- و برون­قلبی برای بهبود کيفيت زندگی اين بيماران مورد استفاده قرار مي­گيرد که برای بيماران و بيمارستان­ها بسيار گران هستند. تحقيقات در علم ژنتيک، مهندسی بافت و سلول­درمانی، اميد نجات اين بيماران را افزايش داده است. هدف اين مطالعه مروری، بررسی و تبيين نقش سلول­های بنيادی در درمان نارسايي­های قلبی است.